Wij overtreffen de vraag!

Antwoord op de vraag (de 'gemakkelijke' weg deel 2)

In het eerste deel van de 'gemakkelijke' weg heb ik me hardop afgevraagd waarom in het onderwijs bij de werving van nieuwe collega’s toch zo vaak voor ervaring wordt gekozen als leidende factor. In deel twee ga ik hier verder op in; de verwerking van de binnengekomen reacties en stellingname.

Mensen zijn gewoontedieren, en daarmee is het niet eenvoudig om reflexen af te leren. Toen vorige week, op de avond van de Ouderraad van het Onze Lieve Vrouwenlyceum in Breda – waar ik deel van uit mag maken – de vraag werd gesteld wie zich wilde bemoeien met de opzet van een thema-avond rondom de ‘Growth mindset’ ging als vanzelf mijn vinger omhoog en hoorde ik mezelf ‘ik doe graag mee’ zeggen (want ik ben goed thuis in deze materie). Daarmee onderken ik de eigen omarming van het bekende. Niets menselijks is me vreemd.

Maar ook heb ik me gehouden aan het voornemen open te staan voor andere geluiden. Zo zag ik uit naar de reacties vanuit het veld op mijn artikel over de overschatting van ervaring waar het gaat om het aannemen van collega’s. Ik had daarop een aantal kritische beschouwingen verwacht uit de hoek van doorgewinterde onderwijsmensen, vanuit bestuurders met andere ervaringen, misschien zelfs wel vanuit schoolleiders zelf die hebben doorleefd hoe moeilijk of zwaar (en leuk) de job van schoolleider kan zijn. Iets wat niet te onderschatten is, door mensen ‘van buiten’.

Die kritische noten bleven echter (grotendeels) uit. Er was eerder bijval, weliswaar meer vanuit de kandidaten-kant – maar toch. De reacties waren overigens wel uiteenlopend. Zo vertegenwoordigt Frans Eliëns de grote groep van professionals die vanuit de opgedane ervaring in het bedrijfsleven waarde wil toevoegen aan het onderwijs maar die maar moeilijk een ingang vinden. ‘Hoe kom ik als zij-instromer binnen?’ En ‘Wat zijn de kansen voor me wanneer ik me zou omscholen tot schoolleider?’ Het zijn veel gestelde vragen. Een bak aan ervaring, maar ‘te weinig specifieke onderwijservaring’ – precies die doelgroep waaraan ik dacht bij het schrijven van deel 1.

Janneke Kuijken durft breder te kijken, zo geeft ze aan, maar benadrukt wel dat er zorgvuldigheid moet worden betracht bij de werving- en selectie. Niet alle zij-instromers zijn per definitie geschikt. De situatie vraagt om een goede afstemming. Hans van Gelderen sluit daar naadloos op aan: ‘wanneer je intrinsiek betrokken bent bij kinderen, ouders en leerkrachten’ kun je met je ervaring vanuit een andere sector veel bieden aan het onderwijs.

We gaan met elkaar (als professionals, als ouders, als betrokkenen) een toekomst in waarin een schrijnend tekort zal zijn aan onderwijsmensen. Aan leerkrachten, aan schoolleiders, (con)rectoren, onderwijsmanagers, directeuren. In alle geledingen binnen het onderwijs. Althans, als het onderwijs op eenzelfde manier georganiseerd blijft. Het zal dus anders moeten, de blik moet naar buiten. Veel meer naar buiten. Het onderwijs kan niet meer alleen gedragen worden door ‘onderwijsmensen’ alleen. We kunnen het ons niet veroorloven om goede mensen die zich willen verbinden aan het onderwijs uit te sluiten. Omarm ze. Hoe dan ook.

Reageer

Carlo Brouwers, Managing Partner
Auteur
Carlo Brouwers, Managing Partner
Publicatiedatum
19-2-2019 13:26

Het laatste nieuws

Pakweg een jaar geleden schreef mijn collega Carlo Brouwers het artikel 'De makkelijke weg'. Hierin vroeg hij zich openlijk af waarom in het onderwijs bij de werving van nieuwe collega’s toch zo vaak voor ervaring wordt gekozen als harde (leidende) eis. Is het maken van verbinding met de omgeving, dat je kennis hebt van zorg(structuren) en communicatief zeer vaardig moet zijn (denk aan mondige ouders) ook niet van groot belang? Het heeft te maken met het niet blindstaren op die ene eis, er is meer. Stel jezelf in staat om buiten de kaders om te denken.
Lees meer
Laat ik als eerste beginnen met het uiten van mijn grote RESPECT voor onze zorginstellingen, overheid en alle andere cruciale beroepen/instanties die ik hier niet noem, voor hun inzet in de strijd tegen het coronavirus! Als het aan mij ligt is de oplossing of de rem op deze sluipmoordenaar liever gister dan vandaag gevonden. Daar wil ik het in dit stuk verder niet over hebben. Ik wil nu vooral even inzoomen op wat er op dit moment gebeurt in het onderwijs, de sector waar ik veel in werk.
Lees meer
Mogen we even binnenkomen? Het zijn Els en Pim, ouders van Myrthe uit groep 8. Els ken ik van gezicht, waarschijnlijk van de ouderraad. Pim ken ik van de mail. Pim stuurt al vanaf het begin van mijn aantreden als interim directeur mails. Het onderwerp in deze mails is het vertrouwen in de schoolleiding en keuze van de leerkracht voor hun dochter.
Lees meer
Blijf jij op de hoogte?
Schrijf je dan in voor onze nieuwsbrief en mis niks binnen éen van onze branches!
Spijtenburg gebruikt cookies om bepaalde voorkeuren te onthouden en vacatures af te stemmen op je interesses. Meer weten?
Close